مقاله حاضر به شناخت جامعه دانشجویی و دانش آموزی نسبت به ابعاد سواد رسانهای پرداخته است. همچنین این مقاله به تبیین میزان سواد رسانهای و عوامل مرتبط با آن چون میزان تحصیلات، میزان استفاده از تلویزیون، سن و جنس در بین دو جامعه آماری پرداخته است. با بهرهگیری از روش پیمایشی و استفاده از ابزار پرسشنامه بر روی 440 دانش آموز و 400 دانشجو با روش نمونهگیری خوشهای چند مرحله ای، داده ها جمعآوری و با استفاده از SPSS تجزیه و تحلیل شدهاند. بر اساس نتایج به دلیل ضعف بعد ادراکی سواد رسانه ای دانشجویان و دانشآموزان تهرانی، آنها قادر به انتخاب آگاهانه از میان فرستنده های متعدد، عمل مستقل و کنترل در مرحله مصرف نیستند و نیازمند آموزش هستند تا به ابزار تحلیل و ارزیابی تولیدات رسانه ای مجهز شوند. همچنین دانش آموزان سواد رسانهای و درک دانش موجود در رسانه ها را معادل «توسعه سواد سنتی» میدانند و دانشجویان آن را معادل «آموزشی که فرد را قادر به درک نحوه کار با رسانه ها» میکند و نیز «معنی سازی» دانسته اند. نتایج نشان میدهند در شرایطی که درک دانش آموزان از هدف سواد رسانه ای بیشتر معطوف به «درک موقعیتهای موجود در رسانه ها» بوده، نگرش دانشجویان«استقلال نقادانه، ارزیابی عملکرد، توانایی گزینش و انتخاب و دستیابی به موقعیت پیشرو» عنوان شده است. نتایج وجود رابطه معنادار میان سن و جنس با میزان سواد رسانه ای دانش آموزان و دانشجویان را نیز نشان میدهند. همچنین رابطه بین میزان تحصیلات و سطح سواد رسانه ای در بین دانشجویان معنادار است اما در بین دانش آموزان معنادار نیست.

عدم تعیین ظرفیت پذیرش دانشجو در رشته های مختلف یک واحد دانشگاهی با توجه به امکاناتشان و از طرف دیگر عدم افزایش شهریه دانشگاه آزاد متناسب با نرخ تورم در سال های اخیر، باعث به وجود آمدن مشکلات جدی برای مدیران اکثر واحدهای دانشگاهی گردیده است. این پژوهش با استفاده از برنامه ریزی عدد صحیح با هدف حل مشکل مالی واحد های مذکور، مدلی را در دو مرحله با روش اکتشافی در مرحله اول و روش تجربی در مرحله دوم طراحی و پس از اعتبارسنجی با استفاده از نرم افزار لیندو در یک محیط واقعی به اجرا گذاشته شد. نتایج نشان داد که درآمد حاصل از شهریه واحد دانشگاهی مورد نظر، حداقل 10% افزایش داشت، که این میزان می تواند نقش مهمی در توسعه کیفی و کمی دانشگاه داشته باشد.